poziom b1 cefr
jak sie uczyć
/
Michał A. Nowakowski

Opublikowano:  22 października 2013
Zaktualizowano: 21 lutego 2015
Ilość komentarzy: 0

Skomentuj artykuł

B1

uropejski System Opisu Kształcenia Językowego (który w skrócie nazywamy CEFR od jego angielskiej nazwy) definiuje poziom B jako poziom samodzielności. Osiągnięcie go zajmuje zazwyczaj więcej czasu niż poziomu A. Pierwszy stopień w posługiwaniu się językiem bez pomocy innych ogólnie obejmuje takie kompetencje: Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie znaczenie głównych wątków przekazu zawartego w jasnych, standardowych wypowiedziach, które dotyczą znanych jej spraw i zdarzeń typowych dla pracy, szkoły, czasu wolnego itd. Potrafi tworzyć proste, spójne wypowiedzi ustne lub pisemne na tematy, które są jej znane bądź ją interesują.
Europejski System Opisu Kształcenia Językowego (który w skrócie nazywamy CEFR od jego angielskiej nazwy) definiuje poziom B jako poziom samodzielności. Osiągnięcie go zajmuje zazwyczaj więcej czasu niż poziomu A. Pierwszy stopień w posługiwaniu się językiem bez pomocy innych ogólnie obejmuje takie kompetencje:

Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie znaczenie głównych wątków przekazu zawartego w jasnych, standardowych wypowiedziach, które dotyczą znanych jej spraw i zdarzeń typowych dla pracy, szkoły, czasu wolnego itd. Potrafi radzić sobie w większości sytuacji komunikacyjnych, które mogą zdarzyć się w czasie podróży w regionie, gdzie mówi się danym językiem.Potrafi tworzyć proste, spójne wypowiedzi ustne lub pisemne na tematy, które są jej znane bądź ją interesują. Potrafi opisywać doświadczenia, zdarzenia, nadzieje, marzenia i zamierzenia, krótko uzasadniając bądź wyjaśniając swoje opinie i plany.

A jak się to przedstawia w szczegółach? Główne umiejętności językowe – rozumienie, mówienie i pisanie – przedstawione są poniżej.

Umiejętności

Oto, co potrafi osoba na poziomie B1:

  • Słuchanie. Potrafi zrozumieć główne myśli zawarte w jasnej, sformułowanej w standardowej odmianie języka wypowiedz i na znane jej tematy, typowe dla domu, szkoły, czasu wolnego itd. Potrafi zrozumieć główne wątki wielu programów radiowych i telewizyjnych, traktujących o sprawach bieżących lub jej dotyczących prywatnie lub zawodowo – wtedy, kiedy te informacje są podawane stosunkowo wolno i wyraźnie.
  • Czytanie. Rozumie teksty składające się głównie ze słów najczęściej występujących, dotyczących życia codziennego lub zawodowego. Rozumie opisy wydarzeń, uczuć i pragnień zawarte w prywatnej korespondencji.
  • Porozumiewanie się. Potrafi sobie radzić w większości sytuacji, w których można się znaleźć w czasie podróży po kraju lub regionie, gdzie mówi się danym językiem. Osoba na poziomie B1 potrafi – bez uprzedniego przygotowania– włączać się do rozmów na znane jej tematy prywatne lub dotyczące życia codziennego (np.: rodziny, zainteresowań, pracy, podróżowania, wydarzeń bieżących).
  • Samodzielne wypowiadanie się. Potrafi łączyć wyrażenia w prosty sposób, by opisywać przeżycia i zdarzenia, a także swoje marzenia, nadzieje i ambicje. Potrafi krótko uzasadniać i objaśniać własne poglądy i plany. Potrafi relacjonować wydarzenia i opowiadać przebieg akcji książek czy filmów, opisując własne reakcje i wrażenia.
  • Pisanie. Osoba na poziomie samodzielności (niższym) potrafi pisać proste teksty na znane jej lub związane z jej zainteresowaniami tematy. Potrafi pisać prywatne listy, opisując swoje przeżycia i wrażenia.

Jakość wypowiedzi ustnych

Jak wypowiada się osoba, która opanowała język na poziomie B1? Umie już całkiem sporo:

  • Zakres. Zna język wystarczająco dobrze, by sobie poradzić w większości sytuacji. Dysponuje wystarczającym zasobem słownictwa, żeby wyrażać własne zdanie– choć często z pewnym wahaniem i uciekając się do omówień – na tematy, takie jak rodzina, hobby, zainteresowania, praca, podróże, sprawy bieżące.
  • Poprawność. Stosuje dość poprawnie typowe zwroty i struktury związane z przewidywalnymi sytuacjami komunikacyjnymi.
  • Płynność. Potrafi się wyrażać w sposób zrozumiały, mimo częstych przerw potrzebnych do gramatycznego i leksykalnego planowania wypowiedzi i poprawiania się. Jest to szczególnie widoczne w dłuższych formach spontanicznej wypowiedzi.
  • Interakcja. Potrafi nawiązywać, podtrzymywać i kończyć proste rozmowy na znane sobie tematy lub o własnych zainteresowaniach. Potraf i powtórzyć, co ktoś powiedział, by potwierdzić wzajemne zrozumienie.
  • Spójność. Potrafi połączyć ciąg krótkich, wyraźnych, prostych elementów w spójną, linearną wypowiedź.

Na poziomie B1 robi się już ciekawie – znając język w tym stopniu można już pomyśleć o samodzielnym wyjeździe za granicę, choćby na parę dni. Jedne źródła podają, że progres w obrębie poziomu B1 wymaga 120 godzin spędzonych na zajęciach, inni twierdzą, że wymaga to aż 180 godzin. Z tego względu niektóre szkoły i podręczniki dzielą poziom B nie na dwa, lecz trzy podpoziomy: B1, B1+, B2, a każdy z nich wymaga ok. 120 godzin spędzonych na zajęciach.

Kolejny wpis będzie traktował o poziomie, do którego aspiruje większość uczących się języka: B2.

O autorze

Michał A. Nowakowski

Facebook Google+

Człowiek: wizjoner/indywidualista. Anglista/lektor języka angielskiego od 2006, dyrektor CJO EFFEKT od 2010 roku, a właściciel od 2011.

W tej chwili nie ma jeszcze żadnych komentarzy, bo chcemy, abyś TY był pierwszy. Napisz coś!

Zostaw komentarz

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.